دیه نفس، عضو و منافع در فقه و حقوق ایران

دیه به‌عنوان یکی از نهادهای بنیادین در نظام حقوق کیفری اسلام، جایگاهی ریشه‌دار در فقه امامیه دارد و از دیرباز به‌مثابه سازوکار شرعی جبران خسارت ناشی از جنایت بر نفس، اعضا و منافع انسان شناخته شده است. فقه امامیه با تکیه بر منابع چهارگانه استنباط، یعنی کتاب، سنت، اجماع و عقل، نظامی منسجم و دقیق برای دیه ارائه کرده که هم واجد پشتوانه وحیانی است و هم قابلیت اجرایی و تقنینی در جوامع معاصر را داراست. دیه در این مکتب فقهی نه صرفاً مجازات است و نه تنها جبران مدنی، بلکه نهادی مستقل با کارکرد عدالت ترمیمی، تضمین کرامت انسانی...